The Woman Of Gray Sundays

2009-01-20T09:49:00.000+03:30

من آدم صبح نيستم . گفته بودم انگار . صبحها تا قهوه ام را هورت نكشم ... تا از پنجره آشپزخانه آسمان را نگاه نكنم آدم نمي شوم انگار .
مرد مو بلند تا چشمهايش را باز مي كند شروع مي كند به حرف زدن . دوست دارد سر صبحانه حرف بزند ، معما طرح كند مثلن بگويد «حدس بزن ديروز چه كسي را ديدم » يا « مي داني آقاي فلاني چي شده ؟ »
و اين طوري شد كه من خودم را يادم رفت .
چشم باز كردم ديدم سر صبح دارم به سوالاتش جواب مي دهم . چشم باز كردم و ديدم ديگر خودم نيستم . وقتي حرف مي زنم به من نگاه مي كند ، مي دانم مرا خيلي دوست دارد . خيلي حسه خوبي است اما يك چيزه دردناك وجود دارد و آن اين است كه من با خودم غريبه ام .
بايد يك روز در باره اش حرف بزنيم

...

2009-01-20T09:48:00.000+03:30

خيلي وقت است كه ننوشته ام ، كه نمي نويسم .
آنقدر درگير زندگي شده ام كه يادم رفته مي نوشتم گاهي . كه آرزو داشتم نويسنده شوم . آنقدر فكر دارم ، آنقدر نگراني هست كه فراموشم شده آن روزهاي شاد و آرام جواني را .
آن روزها كه تند تند تمام راه دانشگاه تا خانه را پياده مي آمدم با كتي تا زودتر به دفتر كوچكم برسم و بنويسم . انگار كه هيچ پاياني نداشت نوشتنم . آن وقت ها توي دفتر مي نوشتم. روي كاغذ ، بعدش كه ورق مي زدم نوشته هايم را صداي خش خش كاغذ نمي داني چه ذوقي مي انداخت به دلم . ولي اين روزهاي بي روح و غم انگيز نه از كاغذ و قلم خبري هست نه از انديشه هاي بديع كه بياورمشان روي كاغذ .
اين روزهاي آهن و سنگ همه چيزش خشك و سنگي است . هم فكرهايم هم اين مانيتور بي احساس و بدون قلب .
چه بيات شده ام اين روزها .
چه كپك زده ام

...

2008-07-27T13:16:00.000+04:30

بعد گفتي که : قرار مان این نبود ؟ ...
بی معطلی جواب دادم : قرار مان چیزی غیر از این بود ؟ ...
فکر این جایش را نکرده بودی ، روزی این جوری با تو مخالفت كنم . حق با توست . قرار مان این نبود . ولی اگر از نگاه من ، از نگاه یک زن ، به من و دنیای من نگاه کنی می بینی قرار مان چیزی غیر از این هم نبود . من یک زنم و تو با این موهاي بلندت که دوست شان هم ندارم هنوز نفهمیدی که دنیای خودم را دارم .

دوست ندارم به من بگويي كي آمادگي بچه دار شدن را داشته باشم . من حالا ها دلم بچه شير دادن ، كهنه عوض كردن ، گريه بچه شنيدن نمي خواهد . اصلن حسش را ندارم .
چرا تحميلم مي كني ؟
چرا ؟ من حالا ها بچه نمي خواهم .
صداي سيما بينا از سالن مي آيد . آسمان ابري است ... مثل خانه ما ... عجب تصادفي

.

2008-07-18T15:29:00.000+04:30

من و مردموبلند تنها هستيم .
اتاق خواب ما دو پنجره بزرگ دارد كه به چشم انداز كوه باز مي شود . اتاق خواب بزرگي است با تخت بزرگ بلوطي رنگ و صندوق گنده پاي تخت . توي اتاق خواب من ميز توالت نيست ... دوست ندارم ميز توالت بگذارم اينجا ، خوب حمام به چه درد مي خورد ، خصوصن اگر بزرگ باشد و آينه هاي گنده خوبي هم داشته باشد . بگذريم ...

مرد موبلند رو تخت ولو شده ، مي گويد بيا اينجا .
مي روم كنارش مي نشينم روي تخت ...نگاهش مي كنم . چشمهايش را بسته و آرام نفس مي كشد . به موهايش نگاه
مي كنم .من و او هيچ وقت دربارة موهايش با هم حرف نزديم ولی خودم خوب می دانم که اين مهم ترين بحث زندگی زناشويی مان است . من موهايم را رنگی می کنم که او دلش می خواهد . پس او هم بايد موهايش را كوتاه كند . اين منطقيست ، مگر نه ؟ من و او تا به حال فرصت کافی نداشته ايم تا راجع به اين قضيه کمی جدی تر صحبت کنيم .
بايد با او حرف بزنم .

من هيچ وقت سرم را روی پاهایش نگذاشته ام . هيچ وقت برایش گريه نکرده ام . نه برای او و نه هيچ کس ديگر . شب ازدواج بدجوری دلم می خواست گريه کنم . ولی رويم نشد . می خواستم بنشينم و با او حسابی حرف بزنم . ولی خوب راستش شب ازدواج که كه نمي شود ، وقت اين حرفها نيست . هر چند او تا می توانست حرف زد . بعد رفتيم ماه عسل . بايد وقتی بر می گشتيم حرف می زدم . ولی باز هم نشد . ترسيدم ناراحت شود . ترسيدم برنجد و ديگر نشود درستش كرد . ترسيدم بد اخلاق شود ، داد بزند ، چميدانم ...ترسيدم ديگر .

دوباره نگاهش كردم مثل فرشته ها خوابيده ... معصوم . حالا که نمي شود ، بايد يک روز تعطيل ، وقتی سرحال است ، بنشينيم و حسابی با هم حرف بزنيم .
هر چند او با من مشکلی ندارد

2008-07-18T15:28:00.000+04:30

مامم تمام شده
امروز مامِ مردانه زدم . زير بغلم حالا بوی مرد مو بلند را می دهد !

از خودم بدم می آيد

2008-06-20T20:22:00.000+04:30

ما طبقهء سوم يک آپارتمان پنج طبقه زندگی می کنيم .
از اين جا تمام شهر زير پای من نيست ، تنها پنجره خانه روبرويمان معلوم است .
قديم تر ها آن وقتها كه تازه ازدواج كرده بودم ، از ساعت چهار به بعد هي از چشمي در نگاه مي كردم تا مطمئن شوم صداي پايي كه در راه پله ها شنيدم ، صداي پاي مرد من است يا نه .
تازگي ها نيازي به چشمي در ندارم ...
مرد مو بلند غريبه كه با ماشين مي پيچد توي كوچه ، وقتي مي آيد توي پاركينگ ‌، وقتي منتظر آسانسور مي شود ،وقتي مي رسد پشت در ، وقتي به جاي چرخاندن كليد توي قفل زنگ مي زند ، همه را با چشم بسته مي بينم ، حس مي كنم .
اول ها وقتي صداي در آسانسور را مي شنيدم ، تند تند موزيك را خاموش مي كردم ،
قهوه را توي ظرفشويي مي ريختم ... نوشته هايم را يا طرح هايم را جمع مي كردم ، از چشمي در نگاه مي كردم و منتظر مي شدم تا زنگ بزند ...
همان وقت ها هم هيچ از كليدش استفاده نمي كرد .
خلاصه داشتم مي گفتم ... قديم تر ها آنطوري بودم ... اما حالا تا با ماشين مي پيچد توي كوچه مي دانم كه وقت دارم دوخط آخر نوشته ام را تمام كنم و قهوه ام را يك جرعه سر بكشم ،فنجانم را بشويم ، بعد از چشمي در نگاه كنم ... راستش هميشه بايد از چشمي در نگاه كنم تا خودم را براي برخورد با يك مرد غريبه آماده كنم ، يك مرد مو بلند غريبه ... بايد از چشمي در نگاه كنم تا نترسم .
اما امروز وقتي زنگ زد ، وقتي در را برويش باز كردم ... از حضور واقعيش خوشحال شدم .
قلبم به تپش افتاد ، هم شادمان بودم هم ترسان .
احساس كردم عوض شده ...لاغر تر شده بود انگار ، صورتش به رنگ مس در آمده بود ، جذاب تر از هميشه با شكوه كينگ ادوراد جلوي من ايستاده بود .

لبخند زيبايي لبهاي خشنش را آراسته بود و عميق به من نگاه مي كرد ...
دست و پاي خودم را گم كرده بودم .
او برگشته بود ...برگشته بود سر خانه و زندگيش . جلوتر آمد و گفت « سلام »
گفتم « خوش آمدي »
در آغوشم كشيد .
مرد مو بلند غريبه خيلي خواستني شده بود امروز

2008-06-04T17:19:00.000+04:30

عصبانيم ... قلبم تير مي كشد . الان درست هفتاد و شش ساعت و بيست و دو دقيقه است كه مرد موبلند غريبه رفته ... رفته مسافرت ، بدون من . با دوستانش ... بدون من .
از وقتي كه رفته تنها دو بار زنگ زده يك بارش يك دقيقه و پنجاه و نه ثانيه حرف زديم ، يكبارش هم من توي حمام بودم و صداي زنگ تلفن را نشنيدم .
من تنهايم ... خيلي تنها ، بقيه اين پنج روز تعطيلي را هم تنهام . توي خانه ما هيچ كس نيست كه تنهاييت را باهاش قسمت كني ... حتا يك ماهي هم ندارم .
ديروز توي تاريكي اتاق ، دلم براي مرد خودم تنگ شد ... مرد مهربان آشناي خودم . آرام و بي صدا گريستم ، مرد من نبود تا دستهايم را بگيرد و آرام آرام نوازش كند . مرد من نبود تا دستهايش را پس بزنم و او با مهرباني باز هم دستانم را بگيرد.
اين روزها بد جوري به محبت نياز دارم .
ديگر فرقي نمي كند كي اشكهايم را پاك كند ...
كي سرم را روي شانه اش بگذارد ... زار زار گريستم ... بعد خوابم برد .
مي دانم كه باز وقتي مرد مو بلند غريبه برگردد مي بخشمش.
ما زنها ياد گرفته ايم مردهاي مو بلند غريبه را ببخشيم . ما ياد گرفته ايم تمام دنيا را ببخشيم ...
واي مامان ، مامان ، چرا يادم ندادي آدم ها را نبخشم . چرا يادم ندادي سرشان فرياد بكشم و عصبانيتم را بكوبم توي صورتشان ...چرا يادم ندادي به هر كسي مهر نورزم ، در را با محبت به رويشان باز نكنم ... چرا هيچ وقت نگفتي زندگي فقط « باربي » بازي نيست ... زندگي فقط «گوشواره هاي گيلاس» نيست ؟

2008-05-22T17:12:00.001+04:30

از اينكه مرد وقتي مي آيد خانه منتظر باشد كه زنش چاي بدستش دهد بدم مي آمده هميشه.
از اينكه زن مجبور باشد جورابهاي شوهرش را بشويد ... لباسهايش را اتو كند ، صبحانه آماده كند برايش ، از اينكه يادش بياندازد كه ادكلن بزند ... كه دندان مسواك كند بدم مي آمده .
از اينكه زنش مجبور باشد خورشت بادمجان درست نكند ... قورمه سبزي را به شيوه مادرش ياد بگيرد ... توي لازانيا پنير كم بريزد ، فيلم مورد علاقه اش را نبيند ، به اخبار گوش دهد و فوتبال ببيند و صبر كند تا روزنامه خواندن شوهرش تمام شود بدم مي آمده .
از اينكه هر وقت كه شوهرش مي خواهد خوشحال و شاد و سرزنده خودش را توي بغلش بياندازد و لبخند هاي احمقانه بزند بدم مي آمده هميشه

...

2008-05-22T17:11:00.001+04:30

نشسته ام و دارم خودم را توي آيينه نگاه مي كنم
چقدر با اين هاي لايتها احمق به نظر مي رسم . اين رنگ را دوست ندارم .مي خواستم موهايم را قرمز كنم

...

2008-05-16T11:43:00.000+04:30

ياسمن امروز آمد خانه ما . از وقتي ازدواج كرده ايم كمتر همديگر را مي بينيم . اما همان مواقع نادر ديدارمان هم پر است از قهوه خوردن و غيبت كردن و ياد آوري خاطرات گذشته ... اداي آدما را در مي آوريم ... و مي خنديم .
اما اين بار كه ياسمن آمد گفتم : اِ چرا دامن پوشيدي ... تو كه دامن دوست نداشتي ؟ چي شده حالا ؟
گفت : حميد رضا دوست داره ..
گفتم : تو هم كت شلوار دودي دوست نداشتي ، حميد رضا هميشه مي پوشه .
مي گويد : هيچوقت بهش نگفتم كه دوست ندارم.
حرص مي خورم ... ياسمن مي گويد : تو هم هاي لايت دوست نداشتي چي شد كه هاي لايت كردي؟
مي گويد : تو مرد موبلند دوست نداشتي چرا موهايش را بلند كرده ؟
بيشتر حرص مي خورم ...تمام بعد از ظهرمان مي گذرد به حرفهاي فمينيستي ... فحش مي دهيم به هر چه مرده و هر چه اجبار است براي زنها ... چقدر ساده ايم كه مي خواهيم دنيا را عوض كنيم ... چقدر ساده ايم كه قهوه مي خوريم و براي تغيير دنيا نقشه مي كشيم ...

ا

2008-05-09T23:01:00.003+04:30

مرد موبلند غريبه بچه مي خواهد ... دست كم يكي ، نظرش در اين مورد قطعي است ، مثل حق مالكيتش به يك چيزي مثلن يك تكه زمين يا يك ويلا در شمال يا عتيقه هايي كه جمع مي كند . علاقة شديدي به داشتن خانواده دارد ، از آن خانواده هاي واقعي . مثل پدرش و پدر بزرگش و پدرِ پدر بزرگش. در آرزوي داشتن يك بچه مي سوزد ... يك پسر ، يك مو بلند غريبه كوچولو ... پسري كه تربيتش كند و بعدها زنده نگه دارندة نام خانواده باشد ... حالا نمي دانم چرا حتمن بايد يك پسر باشد تا نام مرد مو بلند را پر افتخار كند ... نميدانم چرا اگر دختر باشد نمي شود. ولي من كه به هيچ وجه آمادگي ندارم ... آنقدر كار دارم كه بچه دار شدن مانعش مي شود كه نگو .نگرانم ... من بچه نمي خواهم حالا حالا ها ، هنوز روابط من و مرد مو بلند دچار فلج است ، بچه مي خواهم چه كار ... من هنوز خوي بچگي خودم را دارم ، هنوز مثل مادرم يا خاله يا حتا زن همسايه آنقدر خشك و جدي نشده ام ... مرد مو بلند هي به من فشار مي آورد ... سعي مي كنم اعتراضي نكنم ولي نمي شود ... گاهي به رفتن فكر مي كنم .......

؟

2008-05-05T18:05:00.001+04:30

با مرد مو بلند رفتيم ماشين سواري ... رفتيم زرد بند ... ماشين را دور تر از رستوران پارك كرديم و بقيه راه را قدم زديم ...
نشستم روی يکی از آن تخت هاي لب رودخانه . گفت : به اين زودی خسته شدی ؟ نه نشده بودم . می خواستم تا آخر دنيا راه بروم . پياده ... مي خواستم راه بروم و آواز بخوانم . نگفتم ولي . نمی دانم چرا . با مهرباني نگاهم كرد و خنديد ... گفت هميشه تنبل بودي ها ، آنوقت ها هم پدر مرا در مي آوردي تا راضي شوي برويم بام تهران و يك كمي قدم بزنيم . نگاهش مي كنم و لبخند مي زنم ... چه اهميتي دارد بگذار فكر كند من تنبلم ...
من ومرد مو بلند بدجوری همديگر را نمی فهميم ! هميشه بايد خودم را برايش شرح دهم ... خودش نمي فهمد.

؟

2008-05-02T10:55:00.001+04:30

از زير زندگی در می روم
من حوصلهء اين کارها را نداشتم ... حالا دلم لک زده برای آن دوره همي هاي ساده با دوستانم . برای شراب شاتوت در حياط خانه با آن همه خاله زنكي . برای بابا که شبها براي ما آواز می خواند و ما با صداي گوش خراشمان همراهيش مي كريم . برای آبگوشت هاي مادر در روزهاي جمعه . براي عصر تابستان و كاهو سكنجبين توي حياط زير درخت ماگنوليا . برای زندگی ... امان ازاين روزهاي بيمزه كه از دهن افتاده اندا !

؟

2008-04-30T12:18:00.002+04:30

من تعطيلم امروز ...
راستش مرد مو بلند هيچ وقت نفهميد که من هم دوست دارم بعضی روزها تعطيل باشم .نه غذا بپزم ، نه خانه مرتب كنم ، نه هيچ كار ديگر ، فقط تعطيل باشم . مردها هر وقت دلشان بخواهد تعطيلند . آن وقت دير می آيند خانه ، جلسه دارند ، ماموريت می روند ، توی شرکت يك آدم نفهم كلافه شان مي كند وآنوقت می توانند با خيال راحت اعصابشان خورد باشد وقتي مي آيند خانه ... ولی زنها نمی توانند تعطيل باشند . اگر تعطيل باشند پس آشپزخانه چه مي شود؟ ... شكم آقا چه مي شود؟
اگر زنها تعطيل باشند ، خانه هم تعطيل می شود . می فهمی که ؟ ...
زنها نمی توانند با دل راحت عصبانی باشند . حوصلة آدمها را نداشته باشند ، اخم و تَخم کنند ، گريه كنند ، قرقر كنند .
با اين همه من تعطيلم امروز .
مرد مو بلند که می آيد خانه مرا مي بيند كه روي تخت ولو هستم .ميگويد :چته ؟ مريضي؟ می گويم : خوبم فقط حوصله ندارم . مي گويد : پريودي؟ نه نيستم ... چرا اين مردها وقتي زني تعطيل است فكر مي كنند پريود است ... مگر بايد پريود بود تا تعطيل كرد ؟
توی يك ساعت بعدش ، سه بار ديگر از من سوال مي كند كه مريضم؟ ولی من ديگر جوابش را نمی دهم . می خواهد زنگ بزند غذا بياورند . ميپرسد چي مي خوري؟ باز هم دلم نمی خواهد جواب بدهم .تعطيلم خوب ... چرا نمي فهمد ...

بابا من تعطيلم ، انگار كه نيستم با من حرف نزن .
غذا می خورد . هي صدايم مي كند . مي گويد: يخ كرد .شک ندارم غذای من روي ميز حاضر است، با سالاد ، نوشابه ، ميوه و هزار تا کوفت وزهرمار ديگر . تلويزيون را روشن مي كند . کانال ها را عوض می کند . به مامان زنگ می زند .مي گويد من يك چيزيمه . با خودم فکر می کنم عجب آدم دهن لقی ، به همه بايد بفهماند من تعطيلم امروز. مسواک نمی زند برخلاف هر شب . ميروم بيرون روي كاناپه جلوي تلويزيون ولو مي شوم . شب به خير می گويد . يک فيلم خوب می بينم از « سِلزنيك » ، کتاب می خوانم ، می نويسم . مرد مو بلند توی تختش غلت می زند . خوابش نمی برد ...

صبح مي شود.مرد مو بلند مانده خانه ! دارد از من تقليد مي كند ، او هم تعطيل كرده امروز !
ساعت يازده و نيم است ... ديگه تنبلي بس است پا مي شوم ... ميآيد و مي پرسد كجا؟ مي گويم ناهار نميخواي مگه . ميگويد : نه ولش كن يك چيزي سفارش مي دهيم . مي گويم : باشه ... ميرم توي آشپزخانه ،دنبالم مي آيد ... كتري را آب مي كنم كه يه چايي بخوريم ... كتري را از دستم مي گيرد ... مي آيد جلو مي بوسدم . بوسه هايش طولاني تر مي شود ... نفس نفس مي زند ، من هم .
شير آب باز است ... ما در هم غرقيم امّا .

؟

2008-04-30T12:17:00.000+04:30

می روم آرايشگاه . موهايم راهاي لايت می کنم

2008-04-05T15:00:00.003+04:30

حالم از قيافه ام بهم مي خورد ديگر ... هميشه اين موهاي دراز قهوه اي ... هميشه رژ لب صورتي ... هميشه لبخند احمقانه ... هميشه مثل هميشه ...
هر وقت ظرف مي شويم ، موهايم مي آيد توي صورتم ، كلافه ام مي كند. نمي گذارد موهايم را كوتاه كنم .
دلم مي خواهد موهايم را كوتاه كنم ... موهايم را قرمز كنم ... مي گويد هاي لايت كن ... من هاي لايت دوست ندارم .
فردا مي رم موهام راقرمز مي كنم .
عصبانيت مرد موبلند غريبه را مجسم مي كنم . مي ترسم ... بعد عصبانيت مرد خودم را تجسم مي كنم ... حالا بهتر شد ؛ تصميم خودم را گرفته ام ... قرار نبود مرد من مو بلند باشد ، غريبه باشد .
يك روز از خواب بيدار شدم و ديدم ديگر خودم نيستم ، ترسيدم ، گيج شدم ، بايد زودتر دست به كار شوم . نبايد كوتاه بيايم . فردا موهام را قرمز مي كنم و ماتيك قرمز هم ميزنم .
كتي مي گويد : داري لجبازي مي كني ...
راست ميگويد ... دارم لج مي كنم ، يا شايد مشكل يك جاي ديگر است . فردا موهايم را قرمز مي كنم ....
اين روز ها همش به بچه فكر مي كنم ...
بچه خودم .......

ا

2008-03-29T18:21:00.001+04:30

وقتي هنوز خيلي جوان بودم آنوقت ها كه دامن هاي رنگي و صندل مي پوشيدم و موزيك جاز گوش مي دادم ، بله درست همان وقت ها بود كه مرد خودم را يافتم ...
مرد من آنوقت ها تاريخ هنر درس مي داد .... جذاب بود ، با موهايي به سياهي شب ، دماغش چندان كوچك نبود اما لبهايش خشن و بوسيدني و چشمانش ... آه ، چشمانش مه گرفته و ژرف بود ... حالا كه فكر مي كنم مي بينم همين چشمها بود كه مرا خمار كرد ... بله همين چشمها بود كه غرقم كرد ... همين نگاه بود كه چون افيون توي رگهايم به جريان افتاد و من خواستمش ... مهرش را و سختي اش را ... آنجا بود كه او مرد من شد ... تسخيرم كرد . و من رضايتمندانه سپرم را انداختم و تسليمش شدم .
و حالا كه به اين مرد غريبه مو بلند نگاه مي كنم بيشتر دلم براي مرد خودم تنگ مي شود ... دلم اشتياق و هيجان مرد خودم را مي خواهد ... دلم ابتكار عشقبازي مرد خودم را مي خواهد نه آغوش كسالت بار اين مرد غريبه مو بلند را.....

ا

2008-03-29T18:20:00.001+04:30

مادر امروز آمد ، برايمان كوفته پخته بود ...
آخر هميشه تمام كوفته هاي من عين زندگيم وا مي روند ...
مرد موبلند غريبه خيلي كوفته دوست دارد ... مادر مي گويد آدم براي شوهرش بايد غذا ي خوشمزه بپزد ...
مي خواهد به من بفهماند كه قلب مرد ها در شكمشان است ...
مي خواهد خوب مواظب مرد غريبه باشم ...خانه امروز بوي مادر گرفته ...
كلافه ام ... از خودم ، از مادر ، از مرد مو بلند غريبه .

ا

2008-03-22T23:16:00.002+04:30

سر هفت سين نشسته ايم دو تايي ... من و مرد غريبه موبلند ... فقط پنج دقيقه مانده تا تحويل سال ... ميگويد دعا نمي كني؟
مي گويم تو اول دعا كن ... دعا مي كند كه خدا هميشه مرا سلامت نگه دارد در كنارش ... دعا مي كند كه هميشه زندگيمان پر از شادي باشد .
من اما دعا نمي كنم ، چطور مي توانم جلو يك غريبه دعا كنم و از خدا مرد خودم را بخواهم ... چطور مي توانم بگويم كه دلم براي مرد خودم
تنگ شده ... آن مرد آشناي هميشگي ...مرد غريبه مو بلند نمي پرسد كه چرا دعا نمي كنم ... به من نگاه مي كند ...
چه چشمان مهرباني دارد ، دلم هُري ميريزد .

آغاز سال هزارو سيصد و هشتاد و هفت مبارك

2008-03-19T15:23:00.001+03:30

چيزي به عيد نمانده . مرد غريبه مو بلند دوست ندارد ماهي قرمز توي سفره بگذاريم ...
ميگويد <<خاطره خوشي ندارم ... برادرم هميشه چشم ماهي هاي عيد را در مي آورد>> ...
لابد ديدن ماهي هاي بي چشم در تنگ آب خيلي ترسناك است ...
هيچ دلم نمي خواهد تصورش كنم . من هنوزدلم ماهي قرمز مي خواهد تو هفت سين ...
من كه خاطره بد ندارم ... من ماهي قرمز مي خواهم ... مثله هفت سين ِخانه مادر كه پر بود از
سبزه و نارنج و سنبل و البته <<ماهي قرمز >>.
نمي گويم كه دلم ماهي عيد مي خواهد ... نمي گويم كه سفره هفت سين بدون ماهي كه معنا ندارد...
حالا كه ماهي نداريم ... من هم سبزه سبز نمي كنم .
وقتي به مرد غريبه مو بلند مي گويم كه امسال سبزه بي سبزه ... مي خندد و ميبوسدم .
دارم لجبازي مي كنم ، دارد به لجبازيم مي خندد.
اخم مي كنم ... مي گويد با اخم هم زيبا هستم ... خيلي زيبا ... توي آيينه نگاه مي كنم ... حق با اوست ...

در آغوشم مي كشد

...........

2008-03-19T15:15:00.002+03:30

چشم دوخته ام به درخت روبروي خانه ... غرق شكوفه است ...
قرار است بهار بيايد ... توي خانه همسايه مان هم همينطور ...
زنه همسايه به شكل خستگي ناپذيري پا به پاي كارگر خانه كار مي كند ...
صدايش توي راهرو مي پيچد كه به كارگر فرمان مي دهد .
به شيشه پنجره خودمان نگاه مي كنم . من خانه تكاني نمي كنم .
من 2 سال است كه عيد ندارم ... چرا ؟ خودم هم خوب نمي دانم ..
ما عيد نداريم ... عيد نمي گيريم ... سالهاست كه عيد نميگيريم.............

اينجا بهار نمي آيد

.....

2008-03-19T15:15:00.001+03:30

مي خواهم بدانم كه زنهاي ديگر چطور شوهرانشان را تحمل مي كنند ...
چطور اين همه سال توي يك بستر مي خوابند ... چطور اين همه سال هر روز غذا مي پزند ...
ظرف مي شويند ... لباس اتو مي كنند...
چطور اين همه سال با مردي زندگي مي كنند كه دركشان نكرده ...
حرف حرف خودش بوده ، قر زده ، ايراد گرفته ، فكر كرده كه تنها دغدغه زنش ، يك خانه و چند دست لباس و گاهي يك انگشتر و شايد گردنبد و اين چيز هاست . يعني خسته نشده اند؟ خسته نمي شوند .......

خسته شده ام

2008-03-16T22:12:00.003+03:30

من با يك مرد مو بلند ازدواج كرده ام ... هيچوقت فكرش را هم نمي كردم كه روزي با مردي كه موهايي بلند دارد ازدواج كنم ، به نظر من مرداني كه موي بلند دارند يا تنبلند يا زيادي احساس هنرمند بودن برشان داشته است.من نه از آدمهاي تنبل خوشم مي آمده و نه آدمهايي را كه با يك گيس بلند كردن ، هنرمند مي شوند مي توانستم تحمل كنم .
ولي حالا كه مي بيني با يك مرد گيس بلند زندگي مي كنم . خوب راستش او از اول كه موي بلند نداشت ، بعدا مويش را بلند كرد . منهم حوصله بحث كردن نداشتم ، تو ي دلم گفتم حالا كه مي خواهد مويش را بلند كند خوب ، بكند ... همه اين حرفها را زدم كه بداني آينده ام آن چيزي نشده كه مي خواستم

.

2008-03-16T22:12:00.001+03:30

زن يكشنبه هاي ابري ، زن ساده ايست ... زن ساده اي كه آرزوهاي زيادي دارد .
زن ساده اي كه غذا مي پزد ، اتاق ها را جارو مي كند ، گلدانهاي كوچك لب پنجره
را آب مي دهد و يادش نمي رود كه هر روز به مادرش تلفن كند ... مي دانيد كه
مادران ايراني چگونه اند ... هميشه دلواپسند ، دلواپس بچه هاي كه حالا خودشان
مسئوليت هاي يك خانه ديگر را به دوش مي كشند ...

خلاصه .................... من زن يكشنبه هاي ابري ام